De beleidsdekkingsgraad van Pensioenfonds Cargill is eind mei 2016 uitgekomen op 95,4%. Daarmee houdt de beleidsdekkingsgraad nog steeds een dalende lijn aan, nu al ruim een jaar.  
De dekkingsgraad geeft aan in hoeverre de pensioenverplichtingen kunnen worden nagekomen. Toezichthouder DNB verplicht pensioenfondsen om hun dekkingsgraad te berekenen volgens het gemiddelde van de twaalf voorafgaande maanddekkingsgraden. Dit wordt de beleidsdekkingsgraad genoemd en deze wordt maandelijks gepubliceerd op de website van pensioenfonds Cargill. 

De dekkingsgraad staat nog steeds erg laag. Over de (mogelijke) gevolgen hiervan verscheen in februari al een digitale nieuwsbrief. 

Bij het bereiken van de kritieke dekkingsgraad (89,3%) moet het pensioenfonds meteen kortingen toepassen. Deze kortingen kunnen worden uitgesmeerd over een periode van maximaal tien jaar. 
Verder is het zo dat vanaf 2017 de zogenaamde voorwaardelijkheidsbepaling geldt voor de middelloonregeling van Pensioenfonds Cargill. Dit betekent dat binnen afgesproken bandbreedtes, die afhangen van de stand van de rente, Cargill de volledige premie betaalt, met in achtneming van de eigen bijdrage van deelnemers. Komt de premie boven de bandbreedte uit (door een aanhoudende lage rentestand) dan kan de deelnemersbijdrage worden verhoogd of de pensioenopbouw worden verlaagd. Komt de premie lager uit dan de bandbreedte dan kan de deelnemersbijdrage worden verlaagd of zullen de voordelen op andere wijze ten gunste van de deelnemer komen.

In de laatste bestuursvergadering heeft het bestuur van Pensioenfonds Cargill het  besluit genomen om de pensioenrechten van gepensioneerden en slapers (ex-medewerkers) per 1 januari 2016 niet te verhogen (indexeren). 
Toeslagen voor deze groepen zijn geen recht en kunnen alleen worden verleend als het fonds in de ogen van het bestuur over voldoende financiële middelen beschikt. Die middelen zijn er momenteel niet. Vandaar dat het bestuur dit besluit heeft moeten nemen. 

Als gevolg van nieuwe financiële spelregels, mogen pensioenfondsen pas volledig indexeren als ze een voldoende hoge dekkingsgraad hebben om naar verwachting ook toekomstige pensioenen volledig te indexeren. Toekomstbestendig indexeren heet dat in de nieuwe spelregels.

Uitgaande van indexatie op basis van de prijsontwikkeling zal dat pas kunnen bij een beleidsdekkingsgraad van ongeveer 120%. 
Als de dekkingsgraad zich bevindt tussen 110% (de ondergrens om te mogen indexeren) en circa 120% is er ruimte om ‘pro-rata’ (dus deels) een toeslag te verlenen.
Ook voor de langere termijn is het daarom niet zeker of en in hoeverre indexatie zal plaatsvinden. Er is geen geld gereserveerd voor toekomstige indexaties.

Bij een dekkingsgraad boven 120% kunnen gemiste indexaties of toegepaste kortingen in voorafgaande jaren eventueel weer worden ingehaald. 

Gezien de steeds hogere (wettelijke) eisen die aan pensioenfondsbestuurders worden gesteld, is het op peil houden van het kennisniveau van het bestuur een voortdurend punt van aandacht. Dit wordt ook voortdurend getoetst.  

In het bestuur van Pensioenfonds Cargill hebben in de afgelopen periode de nodige wisselingen van de wacht gespeeld. Vandaar dat het bestuur heeft besloten een nieuw opleidingstraject te starten bij SPO (Stichting pensioenopleidingen). De exacte inhoud van de opleidingen wordt nog besproken, maar het resultaat zal zijn dat binnen het bestuur de kennis zich op het gepaste  niveau zal bevinden.